تصویر نمادیناندی برنهام زمام امور نخستوزیری بریتانیا را در دست گرفت
اندی برنهام در ۲۰ ژوئیه بهعنوان نخستوزیر بریتانیا زمام امور را به دست گرفت؛ نخستین نخستوزیر از شمال انگلستان از زمان هارولد ویلسون، نیم قرن پیش. هفته نخست او سقف بازگرداندهشده ۲ پوندی برای کرایه اتوبوس، کاهش مالیات بر ارزش افزوده روی برق خانگی و شعبهای از خیابان داونینگ در منچستر را به همراه داشت. منتقدان در جناح راست بریتانیا و در میان وزرای برکنارشده این اقدامات را بیبودجه و نمایشی میخوانند؛ نظرسنجیهای اولیه نشان میدهد رأیدهندگان از آنها استقبال میکنند.
بریتانیاLabour PartyThames Water
چه اتفاقی افتاد
اندی برنهام در ۲۰ ژوئیه زمام نخستوزیری بریتانیا را در دست گرفت و جانشین کییر استارمر شد. او نخستین نخستوزیر از شمال انگلستان از زمان هارولد ویلسون، پنجاه سال پیش، است؛ او در کالچت، حومه وارینگتون میان منچستر و لیورپول بزرگ شده، نماینده پارلمان لیبر برای لی بوده و اخیراً شهردار منچستر بوده است. در روزهای نخست، سقف ۲ پوندی کرایه اتوبوس را بازگرداند و مالیات بر ارزش افزوده روی قبضهای برق خانگی را کاهش داد، کاهشی که د امریکن کانسرواتیو آن را حدود ۴۰ پوند از قبض متوسط گرمایش سالانه ۱۶۰۰ پوندی، یا حداکثر ۱ پوند در هفته، برآورد میکند. روز جمعه او «شماره ۱۰ شمال» را در منچستر افتتاح کرد که بهعنوان گامی نخست در انتقال قدرت از وستمینستر معرفی شده است. هم کاهش مالیات بر ارزش افزوده و هم کنارگذاشتن طرح هویت دیجیتال دوران استارمر که قرار بود هزینه آن را تأمین کند، در گزارشها تأیید شدهاند؛ وزرای دوران استارمر از دولت برکنار شدند. جان هیلی، که ماه گذشته بهخاطر ناکامی در تأمین مالی طرح سرمایهگذاری دفاعی ۲۸ میلیارد پوندی از سمت وزیر دفاع استعفا داد، وزیر جدید خزانهداری است. وعدههای معلق شامل هزینه دفاعی ۲.۷ درصد تولید ناخالص داخلی تا پایان ۲۰۳۰، ۱.۵ میلیون خانه در سه سال، و ملیسازی شرکت خدماتی ورشکسته تیمز واتر است.
جبههها
برنهام میگوید «ضروریات زندگی را دوباره تحت کنترل قویتر عمومی برمیگرداند تا دوباره مقرونبهصرفه شوند» و اقدامات اولیه را «فرصتی برای نفسکشیدن» خانوارها توصیف میکند، بخشی از وعده «رشد خوب در هر کدپستی». او نئولیبرالیسم را «مسیری اشتباه» مینامد، خود را با لیبر «اصیل» همسو میداند و گفته است بازگرداندن آنچه در دوران مارگارت تاچر بر جوامع صنعتی بریتانیا رفت، اولویتی است. وزرای برکنارشده با محاسبات او مخالفاند: دارن جونز استدلال میکند کاهش مالیات بر ارزش افزوده بیبودجه است، زیرا طرح هویت دیجیتال که این کاهش جایگزین آن شده، خود قرار بود از محل صرفهجوییهای نامشخصی تأمین مالی شود. بهگفته د امریکن کانسرواتیو، بیشتر نشریات راستگرای بریتانیایی اعلامیههای او را مبهم، بیمحتوا یا غیرعملی خواندهاند. شرکتهای سرمایهگذاری مالک تیمز واتر بهروشنی اعلام کردهاند در برابر ملیسازی مقاومت میکنند و خواستار غرامت هستند. در درون دولت، وزیر مسکن آنجلا ریِنر اشاره کرده که شرایط اقتصادی هدف ۱.۵ میلیون خانه را زیر سؤال میبرد. در برابر این، نظرسنجی مرلین استراتژی برای اسپکتیتور نشان داد اکثریت قاطع پاسخدهندگان انتظار دارند این سقفها و کاهشها زندگی روزمرهشان را بهطور قابلتوجه یا جزئی بهبود بخشند، و در روستای زادگاه برنهام، ساکنانی که گاردین با آنها مصاحبه کرده احساس غرور همراه با تردید نسبت به اینکه یک نخستوزیر شمالی چیز زیادی تغییر میدهد ابراز کردند.
نگاه از بیرون
تنها رسانه غیربریتانیایی در این مجموعه، نشریه محافظهکار آمریکایی د امریکن کانسرواتیو است که دو خوانش متضاد را در همان هفته منتشر کرد. یکی استدلال میکند برنهام فضای مانور کمی در برابر یک بحران مالی درحالشکلگیری دارد، تأمین مالی را «بازی با آینه و دود» مینامد، و پیشبینی میکند او ناچار خواهد شد خدمات عمومی را با سرمایه خصوصی تحت کنترل عمومی سختگیرانهتر تأمین مالی کند - همان رویکرد دوران بلر که او محکوم میکند. دیگری به جناح راست بریتانیا میگوید بپذیرد که اعلامیههای مبهم آغازین از دوران تاچر به این سو استاندارد بودهاند و برنهام ممکن است صرفاً در سیاستورزی مهارت داشته باشد. هر دو او را با شهردار نیویورک زهران ممدانی بهعنوان ارتباطگری مقایسه میکنند که وعدههای جسورانهاش در عمل متواضعانه از آب درمیآیند.
چه چیز تازه است
خودِ این رویداد تازه است: انتقال قدرت چند روزی بیشتر عمر ندارد و این نخستین ارزیابی از برنهام در مقام قدرت است نه بهعنوان نامزد. آنچه در هفته کاری نخست تغییر کرد این است که اقدامات خردهفروشی به ثمر نشستند و بهنظر میرسد در میان رأیدهندگان بازتاب یافتهاند، در حالی که پرسشهای دشوارتر تقریباً بلافاصله سر بر آوردند - چالش درباره تأمین مالی کاهش مالیات بر ارزش افزوده، تردید افکندهشده بر هدف مسکن، و طرح سرمایهگذاری دفاعی حلنشده که اکنون بر دوش وزیر خزانهداریای است که بهخاطر آن استعفا داده بود. انتظار میرود قبضهای انرژی خانگی در پاییز دوباره افزایش یابند، که کاهش برق را خنثی میکند.
ممکن است بعد چه اتفاقی بیفتد
طرح تیمز واتر نخستین آزمون این است که آیا لفاظی کنترل عمومی در برخورد با ترازنامه دوام میآورد یا نه: یک ملیسازی مورد مناقشه، ادعاهای غرامت، بدهی و هزینههای اداره را بر دوش دولت میگذارد، در حالی که ساختاری مذاکرهشده با بهرهگیری از سرمایه خصوصی به مدلی نزدیکتر به همان چیزی بهنظر میرسد که برنهام نقد میکند. فشار مالی، عامل دوم است: پایبندی به ۲.۷ درصد تولید ناخالص داخلی برای دفاع تا سال ۲۰۳۰ بدون طرح سرمایهگذاری ۲۸ میلیارد پوندی، یا به معنای یافتن صرفهجویی و درآمد از جای دیگر است یا اهدافی که عقب میافتند. از نظر سیاسی، حسننیت خریداریشده با اقدامات کوچک و قابلمشاهده میتواند به فضایی برای تصمیمات دشوارتر تبدیل شود، یا با افزایش قبضهای پاییز و کاهش وعدههای بزرگتری مانند هدف مسکن، فرسوده شود.