Zdjęcie symboliczneBrent przekracza 100 dolarów, gdy ataki na Morzu Czerwonym zmuszają saudyjską ropę na dłuższe trasy
Ropa Brent zamknęła się 23 lipca powyżej 100 dolarów za baryłkę po raz pierwszy od końca maja, po tym jak ataki Huti na dwa saudyjskie tankowce na Morzu Czerwonym dodały drugi zablokowany newralgiczny punkt do już zamkniętej Cieśniny Ormuz. Arabia Saudyjska przekierowuje eksport przez Kanał Sueski, co niemal podwaja koszty paliwa na trasie do Azji. Azjatyckie akcje spadły po wyprzedaży w USA, a analitycy ostrzegają przed odnowionym impulsem inflacyjnym.
Egipt Iran Arabia Saudyjska Stany ZjednoczoneHouthisOPECSuez CanalUS Federal Reserve
Co się wydarzyło
Ropa Brent, wzorzec dla ponad dwóch trzecich światowej podaży ropy, wzrosła w czwartek 23 lipca powyżej 100 dolarów za baryłkę, po raz pierwszy od końca maja, jak podają Le Monde i The National. The National podał, że czwartkowy wzrost wyniósł 7 procent, wynosząc Brent do dwumiesięcznego maksimum na poziomie 102 dolarów; Le Monde wyliczył wzrost o 33 procent w porównaniu z poziomem sprzed miesiąca, gdy Waszyngton i Teheran podpisały protokół ustaleń mający prowadzić do pokoju. W piątek ceny częściowo oddały ten wzrost: Brent osłabł o 3,88 procent, zamykając się na poziomie 96,78 dolara, a West Texas Intermediate spadł o 3,12 procent do 89,31 dolara, choć w trakcie sesji zniżkował nawet o 5 procent. Mimo to Brent zakończył tydzień ze wzrostem o blisko 10 procent, a WTI o około 8,3 procent, po tygodniowym skoku o 16 procent tydzień wcześniej. Bezpośrednim wyzwalaczem, opisywanym w podobny sposób przez oba media, były deklarowane przez ruch Huti ataki na dwa saudyjskie tankowce z ropą na Morzu Czerwonym, trzy dni po tym, jak ruch ten zagroził morską blokadą portów saudyjskich. Cieśnina Ormuz, przez którą normalnie przepływa około jednej piątej światowej podaży, była już mocno zablokowana. Daily Sabah, powołując się na Reutera, podaje, że tranzyt przez Ormuz i Bab al-Mandab w tym roku kształtuje się na poziomie około jednej trzeciej wolumenów z 2023 roku. New York Times donosi o spadkach na azjatyckich giełdach po wyprzedaży w USA napędzanej cenami ropy, rosnącymi kosztami finansowania i obawami dotyczącymi sektora technologicznego.
Obozy
Ruch Huti przedstawia ataki jako realizację ogłoszonej morskiej blokady Arabii Saudyjskiej i uderza w statki przewożące ropę członków OPEC, jak podają Le Monde i The National; Le Monde określa tę grupę jako sojusznika Islamskiej Republiki Iranu. Reakcją Waszyngtonu, zgodnie z relacją The National, było ostrzeżenie prezydenta Trumpa, że w razie kontynuowania ataków na żeglugę nastąpi „poważna kara militarna”. Odpowiedź Rijadu ma jak dotąd charakter raczej logistyczny niż retoryczny: Daily Sabah podaje, że kraj ten przenosi przesyłki na trasę przez Kanał Sueski, odkąd objazd przez Morze Czerwone stał się niebezpieczny. Źródła nie zawierają żadnego oświadczenia Teheranu na temat ataków na żeglugę ani załamania procesu pokojowego, ani komentarza rządu saudyjskiego; stanowisko Iranu nie jest więc tu bezpośrednio udokumentowane.
Spojrzenie z zewnątrz
Media spoza stron konfliktu przedstawiają ten epizod głównie jako wydarzenie makroekonomiczne. The National, wydawany w ZEA, cytuje strategę Equiti Group Noureldeena Al Hammoury'ego, który twierdzi, że utrzymujące się ceny powyżej 100 dolarów przełożą się na koszty transportu, produkcji przemysłowej i żywności, spowolnią niedawną dezinflację i zwiększą prawdopodobieństwo, że główne banki centralne dłużej utrzymają wyższe stopy procentowe. Zauważa, że amerykańska inflacja konsumencka spowolniła w czerwcu bardziej niż oczekiwano, gdy ceny energii spadły w okresie tymczasowego rozejmu amerykańsko-irańskiego, oraz że urzędnicy Rezerwy Federalnej, po utrzymaniu stóp bez zmian w zeszłym miesiącu, zasygnalizowali, że ich kolejnym ruchem może być podwyżka. Ten sam analityk twierdzi, że rynki, dotąd podtrzymywane przez optymizm związany ze sztuczną inteligencją i wyniki spółek, mogłyby ulec szerokiej przecenie, jeśli ceny ropy pozostaną wysokie przy jednoczesnym spowolnieniu aktywności gospodarczej. Turecki Daily Sabah, powołując się na doniesienia Reutera, traktuje tę historię jako problem kosztów żeglugowych i szczegółowo opisuje arytmetykę objazdów.
Co nowego
Nowym elementem jest utrata trasy zapasowej. Arabia Saudyjska przeniosła już większość swojego eksportu z Zatoki Perskiej na Morze Czerwone w lutym, gdy wojna amerykańsko-irańska zakłóciła żeglugę przez Ormuz; tegotygodniowe ataki wyeliminowały tę opcję, zmuszając królestwo do korzystania z Kanału Sueskiego – kanału, który od dziesięcioleci nie był jego głównym kanałem eksportowym, jak podaje Daily Sabah. Ponieważ większość saudyjskich odbiorców znajduje się obecnie w Azji, a nie w Europie i Stanach Zjednoczonych, tankowce czeka znacznie dłuższa podróż: 19 dni z Janbu na Tajwan przez Bab al-Mandab wobec 48 dni na alternatywnej trasie okrężnej wokół Afryki, według danych Kpler i LSEG. Wyliczenia Reutera na podstawie danych LSEG wskazują na dodatkowy koszt paliwa rzędu ok. 2,87 mln dolarów za rejs wobec 1,26 mln dolarów, plus dodatkowe 1 mln dolarów opłat tranzytowych za Kanał Sueski. Energy Aspects podaje, że duże tankowce muszą przepływać kanał w połowie puste i uzupełniać ładunek na Morzu Śródziemnym, z częściowym rozładunkiem do liczącego 320 kilometrów rurociągu Sumed, prowadzącego z Ain Sochna do Sidi Kerir, którym można przetransportować do 2,5 mln baryłek dziennie z całkowitego saudyjskiego eksportu wynoszącego ok. 7 mln baryłek.
Co może się wydarzyć dalej
Jeśli ataki na żeglugę będą kontynuowane, a zagrożenie dla cieśniny Bab al-Mandab się utrwali, opisywane przez Reutera koszty przekierowania staną się stałą dopłatą do saudyjskich baryłek docierających do Azji, utrzymując premię za ryzyko w cenie i wystawiając na próbę limity przepustowości korytarza Sueski–Sumed. Gdyby napięcie zelżało, cytowany przez The National analityk spodziewa się, że premia ta stosunkowo szybko się rozwieje, co przywróciłoby dezinflację widoczną w czerwcowych danych o inflacji w USA. Trzecia ścieżka wiedzie raczej przez politykę niż przez żeglugę: utrzymujące się ceny powyżej 100 dolarów przy jednoczesnym spowolnieniu aktywności gospodarczej mogłyby skłonić banki centralne, które szykowały się do obniżek stóp, do ich utrzymania lub podwyżki, i odsunąć rynki akcji od napędzanego technologiami optymizmu, który – jak pisze to samo medium – dotąd je wspierał.
Houthi movement: Claims the attacks on two Saudi oil vessels as enforcement of an announced maritime embargo on Saudi ports and targets ships carrying OPEC members' crude.
Saudi Arabia: Issues no reported public response but reroutes exports again, this time through the Suez Canal, after the Red Sea workaround became unsafe.
United States: Threatens 'major military punishment' against Iran and the Houthis if attacks on shipping continue.
Iran: Described by Le Monde as the Houthis' ally and named by Washington as a target of possible retaliation; no Iranian statement appears in the available sources.
Zaangażowani również