اعتصاب غذای لداخ

وضعیت کنونی موضوع

آتش‌بسی که پس از استعفای دارمندرا پرادان برقرار شده بود، از هم پاشیده است. حزب کاکروچ جاناتا که کارزار خود در جنتر منتر را با این استدلال که دولت نارندرا مودی به خواسته‌هایش تن داده، پایان داده بود، اکنون می‌گوید دولت زیر قول خود زده و تهدید به از سرگیری اعتراضات در سراسر کشور کرده است. به گفته این گروه، عامل محرک، موجی از بازداشت دانشجویان در دهلی، آسام، بنگال غربی و بیهار بوده است؛ واکنشی پلیسی که عقب‌نشینی جنبش را خود به شکایتی تازه بدل کرده است. نیکی آسیا (Nikkei Asia) که به پوشش بین‌المللی رو به گسترش این ماجرا پیوسته، این رویداد را افسانه‌زدایی از چهره نخست‌وزیر می‌خواند، هم‌راستا با ارزیابی پیشین که استعفای پرادان را نخستین قربانی وزارتی از موج اعتراضات نسل زد و نخستین عقب‌نشینی معنادار دولت مودی از سال ۲۰۱۴ توصیف کرده بود. این موضوع بار دیگر به رویارویی آشکار بازگشته، نه به تفاهمی که ظاهراً به آن رسیده بود. این جنبش تغییری در کادر دولتی را در اوج نفوذ خود به دست آورد اما هرگز شکایت‌های بنیادین درباره لو رفتن آزمون سراسری پذیرش پزشکی را حل نکرد، و اکنون اعتماد خود به تضمین‌هایی را که در ازای پایان دادن به تجمع پذیرفته بود، از دست داده است. اینکه آیا بسیج مجدد تهدیدشده هم‌سنگ اعتراضات یک‌ماهه پیشین خواهد بود، هنوز آزموده نشده است: محل تجمع در جنتر منتر دیگر برقرار نیست، سازمان‌دهندگان با اعضای بازداشت‌شده در چهار ایالت دست‌وپنجه نرم می‌کنند، و دولت تاکنون هیچ توضیح علنی‌ای درباره این بازداشت‌ها ارائه نداده است. آزمون بعدی این است که آیا شبکه‌های آنلاینی که موج نخست را سرپا نگه داشتند می‌توانند بار دیگر جمعیت را حول محور همین بازداشت‌ها گرد هم آورند.

سونام وانگچوک فعال هندی است که به گفته گاردین و دیلی صباح، برای فشار آوردن بر دولت فدرال، اعتصاب غذایی به مدت ۲۶ روز انجام داد. اعتراض او با جنبشی گسترده‌تر و جوان‌محور در هند که نیویورک تایمز آن را برخاسته از نسل زد توصیف کرده هم‌زمان شد؛ جنبشی که حول یک افشاگری بزرگ درباره لو رفتن اوراق آزمون و آسیبی که به خانواده‌های آسیب‌دیده وارد کرده، شکل گرفت. خواسته اصلی این جنبش استعفای وزیر آموزش است و همچنین خواستار جبران خسارت برای آسیب‌دیدگان این افشاگری شده است. دولت نخست‌وزیر نارندرا مودی نمایندگانی برای مذاکره فرستاد و در حالی که مذاکرات گسترده‌تر با رهبران جنبش به بن‌بست خورد، با پرداخت غرامت به خانواده‌های آسیب‌دیده موافقت کرد. این اعتراضات به دلیل سازمان‌دهی و تقویت آنلاین خود شاخص‌اند، به‌طوری‌که شرکت‌کنندگان از ویدئو و میم برای شکل‌دادن به بحث عمومی بهره گرفته‌اند.